Spirometria

Spirometria to badanie nieinwazyjne polegające na pomiarze objętości i przepływów w drogach oddechowych. Jest najważniejszym z badań czynnościowych układu oddechowego, pozwalające na obiektywną ocenę czynności płuc. Trwa kilka minut i polega na wydmuchaniu powietrza w ustnik podłączony do urządzenia zwanego spirometrem. Spirometria poza oceną stopnia upośledzenia czynności układu oddechowego, dzięki tzw. próbie rozkurczowej ocenia również odwracalność tych zmian.

W połączeniu z objawami zgłaszanymi przez pacjenta lekarz może z jej użyciem rozpoznać np. POChP czy astmę (tzw. choroby obturacyjne) jak i wskazać osoby u których są wysoce prawdopodobna zaburzenia wentylacji o typie restrykcji.

Spirometria ma znaczenie nie tylko dla rozpoznania, ale i monitorowania przebiegu choroby (np. ocena dynamiki rocznego spadku FEV1 – natężonej objętości wydechowej pierwszo sekundowej; ocena zmienności okołodobowej obturację).

Jest istotnym elementem dla wyboru sposobu leczenia u poszczególnych chorych (rodzaj stosowanego leczenia farmakologicznego czy też stanowi element kwalifikacji do leczenia zabiegowego np. przeszczepu płuc).

Podstawowymi wskazaniami do wykonania spirometrii są:

Badanie to przeprowadza się również u osób:

Przygotowanie do badania

Przygotowanie do spirometrii nie wymaga żadnych specjalnych procedur, niemniej jednak warto zalecić pacjentowi, aby bezpośrednio przed badaniem nie zjadł obfitego posiłku i nie pił napojów gazowanych, ponieważ wzdęty brzuch utrudnia efektywny wydech. Warto też poprosić o włożenie odzieży niekrępującej ruchów brzucha i klatki piersiowej. Ciasne koszule, krawaty, sukienki, gorsety utrudniają manewry oddechowe. Ze względu na znany wpływ dymu tytoniowego (nie chodzi tu o efekt przewlekły, ale o natychmiastowy, tuż po ekspozycji) należy także uprzedzić pacjenta o konieczności powstrzymania się od palenia przez około 2 godziny przed badaniem

Zobacz także: POChP · astma